La Nouvelle collection Simply Gorjuss

Poniżej znajdziecie trzy fizyczne sposoby montażu bez wiercenia w fasadzie, listę potrzebnych elementów wraz z przedziałami parametrów, opis strojenia oraz informację o odbiorze przez internet. Wyjaśniamy też, co dokładnie mówią przepisy, byście wiedzieli, gdzie przebiega granica między waszymi uprawnieniami a zakazem.

Dlaczego szukanie obejścia ma sens

Wielu mieszkańców po pierwszej odmowie ze strony administracji rezygnuje z telewizji satelitarnej albo zgadza się na sygnał naziemny czy kablowy, choć wolałoby ofertę Polsat Box lub Canal+. Tymczasem balkon — przestrzeń, z której korzystacie wyłącznie wy — pozostaje w waszej gestii. Orzecznictwo sądów powszechnych wielokrotnie potwierdzało, że całkowity zakaz montażu anteny na balkonie może naruszać prawa właściciela lokalu do korzystania z mediów. W praktyce oznacza to, że istnieje rozwiązanie, w którym administrator nie ma podstaw do żądania usunięcia urządzenia, a wy zachowujecie dostęp do ulubionych kanałów.

Granica między lokalem a wspólnotą w kontekście montażu

Wielu lokatorów słyszy od administracji, że antena na elewacji wymaga zgody, a na balkonie już nie. W dużym uproszczeniu to prawda. Sąd Najwyższy w jednej z przełomowych uchwał uznał, że przestrzeń wewnętrzna balkonu przylegającego do lokalu stanowi część składową tego lokalu, tak jak suszarka na pranie czy doniczka z kwiatami. Elementy konstrukcyjne balkonu, czyli płyta, balustrada i kotwy, wciąż należą do nieruchomości wspólnej i to ich nie wolno naruszać bez zgody zarządcy, ale umieszczenie anteny w tak zwanym zarysie balkonu, na przykład na balustradzie, nie wymaga już takiej zgody. Trzymajcie się tej granicy: żadnego wiercenia w elewacji, żadnych kołków w ociepleniu budynku, żadnych kabli ciągniętych po fasadzie. Wszystko, co stoi, opiera się lub wisi wewnątrz balkonu, pozostaje po stronie właściciela mieszkania.

Trzy metody montażu bez ingerencji w elewację

Uchwyt zaciskowy na balustradzie

Najprostsze i najtańsze rozwiązanie to uchwyt balkonowy z dwoma cybantami, czyli obejmami zaciskowymi nakładanymi na rurę lub profil balustrady. Nie wymaga wiercenia, wkrętów ani żadnych trwałych zmian. Standardowy wysięgnik ma od dwudziestu pięciu do sześćdziesięciu centymetrów, rurę o średnicy trzydziestu ośmiu milimetrów, a całość wykonana jest ze stali ocynkowanej, by nie rdzewiała podczas deszczu. Udźwig takiego wspornika dochodzi do piętnastu kilogramów, co bez problemu utrzyma typową czaszę o średnicy osiemdziesięciu centymetrów. Montaż zajmuje kilka minut: przykładacie cybanty do balustrady, dokręcacie śruby kluczem płaskim, sprawdzacie pion poziomicą, na końcu mocujecie antenę.

Statyw obciążeniowy na podłodze balkonu

Jeśli balustrada jest zbyt niska, ażurowa albo wykonana z materiału, do którego nie da się solidnie przyczepić cybantów, sięgnijcie po stojak obciążeniowy. Składa się z metalowej podstawy z miejscem na płyty chodnikowe i pionowego masztu, na którym mocujecie antenę. Dla czaszy o średnicy do osiemdziesięciu centymetrów wystarczą dwie płyty chodnikowe o wadze około trzydziestu pięciu kilogramów każda, co daje łącznie siedemdziesiąt kilogramów balastu. Większa czasza albo silne wiatry wymagają czterech płyt. Taki stojak można też wyłożyć workami z piaskiem albo kostką brukową, o ile rozkład masy pozostaje równomierny. Pamiętajcie tylko, że całość stoi na balkonie, więc nie blokujcie wyjścia i nie zasłaniajcie okien sąsiadom.

Płaska antena panelowa bez wiercenia

W pomieszczeniach, gdzie każdy centymetr kwadratowy balkonu się liczy, sprawdza się antena płaska typu panelowego, na przykład Selfsat H30D w wersji z konwerterem pojedynczym, podwójnym albo poczwórnym. Jej grubość to około sześciu centymetrów, a wymiary mieszczą się w granicach pięćdziesięciu pięciu na dwadzieścia osiem centymetrów przy masie czterech i pół kilograma. Zysk energetyczny 33.7 dB, co odpowiada tradycyjnej czaszy o średnicy sześćdziesięciu centymetrów i wystarcza do odbioru kanałów z satelity Hotbird trzynaście stopni wschód, z którego nadają pakiety Polsat Box, Canal+ oraz Orange TV. Modele z serii H30D montuje się bez wiercenia, bo producent dodaje komplet uchwytów do ramy okiennej, ściany i masztu. Wystarczy przykręcić wspornik do framugi, nałożyć panel i ustawić go w kierunku satelity.

Elementy zestawu i ich parametry

• Kabel koncentryczny ze złączami typu F — w instalacjach satelitarnych standardem pozostaje RG-6 z miedzianą żyłą wewnętrzną, podwójnym albo potrójnym ekranowaniem i płaszczem odpornym na promieniowanie UV. Dla odcinków do 30 metrów tłumienie nie przekracza kilku decybeli i nie wpływa na jakość obrazu. Powyżej tej długości lepiej sięgnąć po grubszy RG-11 albo zastosować wzmacniacz liniowy. Na obu końcach kabla przykręcicie wtyki typu F z uszczelką, które chronią połączenie przed wilgocią.
• Przejściówka okienna — gdy nie chcecie wiercić otworu w ścianie, do dyspozycji macie płaski przepust o grubości około jednego milimetra i długości dwudziestu kilku centymetrów, zakończony z obu stron gniazdem F. Kładziecie go na parapecie, zamykacie okno, podłączacie kable — gotowe.
• Konwerter LNB — dobieracie go do liczby dekoderów. Wersja Single obsługuje jeden tuner, Twin dwa niezależne odbiorniki albo jeden z nagrywaniem, Quad cztery. Jeśli planujecie podłączyć zarówno dekoder w salonie, jak i dodatkowy w sypialni, wybierzcie od razu wariant Twin.
• Dekoder — w ofercie Polsat Box działają między innymi EVOBOX PVR, EVOBOX HD, polsat box 4K oraz polsat box 4K lite. W ofercie Canal+ spotkacie 4K DualBox+ z dwoma wejściami satelitarnymi oraz 4K UltraBox+ z wbudowanym dyskiem o pojemności jednego terabajta. Nowsze modele mają moduł Wi-Fi, dzięki czemu po podłączeniu do internetu otwierają dodatkowe funkcje, na przykład dostęp do biblioteki VOD.

Strojenie i orientacja czaszy

Kiedy uchwyt, antena i konwerter są już na miejscu, czas na strojenie. Zamiast zgadywać, skorzystajcie z aplikacji na smartfona, takiej jak SatFinder, DMSatFinder albo DishPointer. Włączacie GPS, wybieracie pozycję orbitalną Hotbird trzynaście wschód, a program wylicza azymut, kąt elewacji oraz tak zwany skos konwertera. Dla większości lokalizacji w środkowej Polsce antena powinna patrzeć mniej więcej na południe, z lekkim odchyleniem w kierunku zachodnim albo wschodnim.

Samo ustawianie przebiega tak: poluzowujecie śruby mocujące, wpisujecie w dekoderze częstotliwość testową, na przykład transponder z kanałem informacyjnym, i obserwujecie pasek siły oraz jakości sygnału. Drugą osobę proście o powolne obracanie czaszy w poziomie o kilka stopni w jedną i drugą stronę, aż wskazania skoczą. Potem poprawiacie kąt nachylenia w pionie, na końcu obracacie konwerter w uchwycie o kilka stopni. Po każdej zmianie odczekajcie kilka sekund, bo wskaźnik reaguje z opóźnieniem. Gdy jakość przekroczy pięćdziesiąt procent, a siła osiemdziesiąt, dokręcacie śruby i mocujecie kabel do ściany balkonu plastikowymi uchwytami co kilkadziesiąt centymetrów. Jeśli sami nie dacie rady, zamawiacie montaż anten satelitarnych u rekomendowanych instalatorów.

Odbiór przez internet jako uzupełnienie lub zamiennik

Jeśli ustawienie anteny w ogóle nie wchodzi w grę — bo balkon wychodzi na północ, zasłania go sąsiedni blok albo plan remontu elewacji zmusza was do zdjęcia wszystkiego, co wisi — pozostaje telewizja internetowa. Polsat Box oferuje usługę Polsat Box Go, a Canal+ własny serwis streamingowy, oba dostępne przez aplikację na smartfonie, tablecie, telewizorze albo dekoderze podłączonym do internetu. Do oglądania w jakości HD potrzebujecie łącza o przepustowości co najmniej ośmiu megabitów na sekundę, do 4 K dwudziestu pięciu megabitów. Jeśli w mieszkaniu działa kilka urządzeń jednocześnie, celujcie w pięćdziesiąt megabitów lub więcej, by obraz się nie zacinał. Serwisy te działają na terenie całej Polski i nie wymagają żadnych pozwoleń ani montażu. Wystarczy stabilne łącze, konto u operatora i telewizor obsługujący aplikację albo niewielki dekoder podłączony do HDMI.